یک نکته از قیام حسینی

بسم الله الرحمن الرحیم

بازهم ایام محرم فرا رسید و کوچه های شهرمان رنگ وبوی عزا به خودگرفت.

محرم فرصتی دوباره برای مرور فلسفه قیام سیدالشهدا و آثاروبرکات عزاداری براوست.

یکی ازنکاتی که در تاریخ کربلا ذکرشده وقابل تامل است جمله ای است که ازحضرت اباعبدالله (ع) درهمان ابتدای قیام نقل شده است که:

<مثل منی با کسی مثل یزید هرگزبیعت نخواهدکرد.>

این جمله به این معناست که رفتارامام حسین(ع) کاملاَ قابل الگوگیری است.حضرت نفرمود من با یزید بیعت نمی کنم بلکه فرمودند هرکس مانند من به خدا و دین او ایمان داشته باشد با هرفردی که اعتقادی کفرآمیز و اخلاقی فاسد ورفتاری زشت دارد کنارنخواهد آمد وطرح دوستی نخواهد ریخت واین همان دستورخداوند در قرآن است که می فرماید د شمنان خدا را بدوستی وسرپرستی خودانتخاب نکنید.

دل های همه خدا شناسان              کانون محبت حسین است

شدکشته که عدل ودین بماند          این سرشهادت حسین است

بوسیدغلام را چوفرزند               این حد مروت حسین است

صراط مستقیم

بسم الله الرحمن الرحیم

حرکت درمسیرمستقیم سخت است اماغیرممکن نیست.

خداوندبه انسان قدرت واستعدادوخلاقیتی عطانموده است که قادربه انجام هرکارسختی است.

انسان درسیرمعنوی خود-که بستگی مستقیم باافکار واعمال واخلاقیات مادارد- غالباً یا به سمت راست مایل شده ویا به سمت چپ منحرف می گردد واین انتقال ازصراط مستقیم  اصحاب یمین وشمال راتشکیل می دهد.

راستان عالم که دارای میمنت ومبارکی اند همان ابرارند و چپ کردگان که دارای شومی و زشت کرداری اند همان ظالمان وگنهکاران وکفارند.

اما گروه سومی نیز وجود دارند که سابقونند و همانا مقربان درگاه الهی هستند.

کسانی که به کاری سخت دست زده اند ودرصراط مستقیم ثابت قدم مانده اند. ونعمت هایی که برای آنان دربهشت خدا فراهم است قابل قیاس با نعمت های دیگر بهشتیان نیست. برای آنان دوجنت است(جنتان) . یک جنت مادی ویک جنت معنوی که او جنتی است که خداوند آنرا به خود نسبت داده است(فادخلی فی جنتی) وحتی بهشت ها(جنات)برای آنهاست.

به ما آموخته اند که ازپروردگار کم نخواهیم که او کریم است وقادر.

 پس ازاومی خواهیم که ما را از مقربان وخاصان درگاه خود قرار دهد.

فرشتگان می خندند

بسم الله الرحمان الرحیم.

پیشنهاد دارم به مدت ۶۰ ثانیه به این تصویر نگاه کنید انشاء الله انبساط خاطری در وجودتان حاصل خواهد شد.

روز قیامت حادث یا واقع

بسم الله الرحمان الرحیم

هر کاری با نام خدا به مقصد می رسد و نه البته حتما آن مقصد که من تعریف می کنم بلکه مقصدی که خداوند متعال نظر دارد.پیچیده است ! هم جبر است و هم اختیار.اما این را بدان که اختیارش آنقدر هست که فردا جایی برای بهانه گیری ما نباشد.

و اما بعد...

در سوره مبارکه واقعه حتماَ خوانده ای که زمانی را  روز واقعه نام نهاده اند.روزی که برخی از علما قیامت کبری می خوانندش.در اینجا قصد دارم  از آنچه در کتاب آشنایی با قرآن شهید مطهری (ره) ذیل تفسیر برخی از آیات این سوره به کمک نگاه گذرایی که به تفسیرنمونه و تفسیرالمیزان و برخی از کتب روایی از جمله نهج البلاغه داشته ام مطلب مختصری بنگارم.

قیامت حادث و یا واقع؟

وقتی به برخی از این آیات توجه می کنیم می بینیم که افعال مورد استفاده خداوند متعال ماضی است! افعالی که برای شرح واقعه ی گذشته مورد استفاده قرار می گیرد.به عنوان نمونه در وصف اصحاب شمال می فرماید :"انهم کانو قبل ذلک مترفین"آیه۴۵

همچنین نام قیامت را در این سوره واقعه نهاده اند. بایدبدانیم که وقوع با حدوث فرق دارد. در حدوث فعل نبوده و بعد حادث شده لیکن در وقوع  الزامی برای عدم نیست!

در این خصوص طرفداران افکار صدرا قائل به اطوار عالم می باشند یعنی برای عالم مراتب قائلند. ایشان  وجود قیامت را فراتر از ظرف زمانی دنیا می دانند و می گویند همین حالا بهشت و جهنم وجود دارد.(البته در برخی روایت هم به مخلوق بودن این دو در حال حاضر اشاراتی شده است و همان طور که نقل شده قیامت هرشخص با مرگ او فرا می رسد.)

به هرحال وجود قیامت شخصی و یا همان قیامت صغری امری قابل قبول می باشد اما قیامت کبری با همان نشانه های مشخص داده شده در روایات و آیات، آنهم با جسم خاکی جای بسی دقت دارد و بنظر می رسد وجود این روز امری اجتناب ناپذیر باشد.البته اینجانب به دلائل محکی در خصوص پذیرش قیامت در خارج از ظرف مکانی دست نیافتم و لذا بر عقیده خود یعنی انتظار برای فرارسیدن روز قیامت کبری پافشاری می نمایم.و البته این اشارت دور از ذهن نیست که عموم افکار و اعتقادات عرفانی با دل پذیرش می شود و نه عقل و بنظر این موضوع نیز خارج از این قاعده نباشد.

در مجموع باید گفت وقوع این حادثه آنقدر حتمیت دارد که جایی برای هیچ شائبه ای نمی گذارد و از آنجا که خداوند متعال فراتر از زمان و مکان می باشد شرح این واقعه را انجام گرفته فرض می کند.

در آخر از شما خواننده محترم بابت پارکندگی کلام خود عذر می خواهم چرا که وقت اندک بود و من پریشان خاطر.ضمناَ در خصوص این موضوع منتظر نظرات شما می باشم.

 

عیدولایت مبارکباد

رسول خدا(ص) فرمود:

روز غدير خم برترين عيدهاى امت من است و آن روزى است كه خداوند بزرگ دستور داد; آن روز برادرم على بن ابى طالب را به عنوان پرچمدار (و فرمانده) امتم منصوب كنم، تا بعد از من مردم توسط او هدايت شوند، و آن روزى است كه خداوند در آن روز دين را تكميل و نعمت را بر امت من تمام كرد و اسلام را به عنوان دين براى آنان پسنديد.

امالى صدوق: 125، ح 8.

امام صادق(ع) فرمود:

ارزش عمل در آن روز (عيد غدير) برابر با هشتاد ماه است، و شايسته است آن روز ذكر خدا و درود بر پيامبر(ص) زياد شود، و مرد، بر خانواده خود توسعه دهد.

وسائل الشيعه 7: 325، ح 6.